Conversatie met mijzelf

2006 Soms denk ik dat ik iets mis. Doorzetten. Eigenwijs zijn. oja: focus op vandaag, niet op morgen. Geen grenzen kennen mezelf niet laten beïnvloeden kracht hebben, eigen kracht "je bent je eigen ideaal" ontmonden ? wat zei Joep van Lieshout nou in dat programma net... zijn kracht in beeldend kunstenaar... 'geen grenzen kennen'. (maar dan moet het ook geen beperkingen hebben en daar moet je de middelen voor hebben nee lon, alles kan! what about startersstipendium of zo) Waar laat ik me door tegenhouden? Laat ik me door iets of iemand tegenhouden? Iets of iemand? Wat nou oja focus op jezelf niet op anderen je hebt zelf je eigen leven (maar waarom wordt mijn leven dan nu door anderen bepaald) [omdat je zelf niks doet en dus niet uit jezelf kunt putten] (oja) (dus ik moet vooral heel intensief mijn kunst in duiken) [JA] (is dat nou DE oplossing voor mijn niet te benoemen gevoel nu) [zeg maar JA] (ja) (?) [weg met dat vraagteken] (hm) (ik schraap even mijn keel want er zit een brok in) (ja) [okee en nu duidelijk en luid en vol overgave] (ik denk dat ik beter jou kan zijn) ((dus de andere kant van mijzelf die wel voor mezelf opkomt)) [ja ik heb je wel gehoord hoor ookal staat het dubbelwandig tussen twee haakjes, tsss] (pff het valt niet mee mezelf te zijn) [ach rot toch op] [je weet dat het niet waar is, je stelt je aan] (ja jij met je scherpe haakjes, nogal makkelijk) [wat nou makkelijk, dit heet expressie] (en dit impressie?) [nou nee, meer aanstellerij] (hoezo dat dan) [kijk mij nou met mijn ronde zachte haakjes zo regulier] (regulier?) [ja weetjewel, als bijna standaard] (standaard is .. tja wat is dat eigenlijk) [dat bedoel ik nou] [je stelt je aan] (okee dan stel ik me maar aan) [maar jij wou toch sterk zijn en alles aan kunnen en alles zelf] (mmja eigenlijk wel) [eigenlijk] [kom nu toch met scherpte, weg met dat gezanik, kort en krachtig weetjenog] (ja en puur en eenvoudig) [juist] (ja) [wat?] (JA) [kijk! en nu nog scherpere haakjes] (haha) [HAHA] (tja) [tJA] (ja daag) [dag]

(© Lonneke Kerkhoven, 2006)

Over de kunstenaar en zijn/ haar uiterlijk

2005 | Gedeelte scriptie Evenals bij Edward Ruscha het geval was, houd ik er eigenlijk niet van om te weten welk gezicht bij welke kunst hoort. Ik ben van mening dat een kunstwerk in de loop van het eigen ontstaan een eigen gezicht heeft verkregen, en dat de kunstenaar vervolgens zijn handen thuis moet laten als het zich eenmaal in de definitieve vorm heeft ontloken. Bij het zien van een portret van de kunstenaar gaan in mijn verbeelding automatisch die handen weer aan het kunstwerk zitten friemelen; het gezicht doemt constant op in zijn werk, waardoor het werk geen rust meer kan krijgen om voor zichzelf te spreken. Je vormt al gauw een mening over iemands uiterlijk. (Ik vind Alighiero e Boetti een aantrekkelijke man, moet ik dan ook van zijn kunst houden? ) Ik wil het onderscheid behouden in de schepper en het geschapene. De kunstenaar en zijn werk.

(© Lonneke Kerkhoven, 2005)

Tikkerdetik...

Vanmiddag in mijn atelier las ik mijn eigen geschrijf uit de periode van net na de akademie en ik moest gniffelen, tranen en lachen om mijzelf. Ik besloot om deze teksten met jullie te gaan delen! Dus vanaf nu, regelmatig een filosofische/ poëtische/ dagboekachtige tekst op deze blog! Veel leesplezier.

Louterder Lonneke

Zo'n anderhalf jaar, een nieuw atelier verder en sinds een half jaar ook nog een prachtmensje onder mijn vleugels rijker besloot ik dat het tijd was om Louter Lonneke weer eens onder de loep te nemen. Ben ik nog Louter Lonneke? JAZEKER lieve mensen! ZELFS... nog LOUTERDER! Hoe dat zo? Dochter- & zoonlief zijn ware spiegeltjes, waardoor ik (eindelijk!) genoodzaakt ben eens flink af te dalen naar mijn donkerste diepte; mijn kern; mijn ziel. Langzaamaan slinger ik oude gedragspatronen van me af (ziet u het voor u: in slow-motion...), leer ik - ook in het dagelijks leven - te vertrouwen op mijn intuïtie (wat ik in mijn werk wel al kon) en probeer ik mijzelf ervan te overtuigen dat ik beter af ben als ik vanuit mijn hart leef i.p.v. uit mijn hoofd. Dat valt nog niet mee, maar het gaat stap voor stap de goede kant op. Maargoed, waar is de kunst in deze loutering des levens? Wel, leven = kunst. Nu ik bijna volledig de moedertaak op me neem (zo'n 6 dagen per week), schiet het MAKEN er nogal eens te snel bij in. Het MAKEN in mijn atelier / onderweg is veelal verplaatst naar de huiskamer; naar het nachtkastje; naar het bed waar ik 's avonds mijn moederlijf te rusten leg. Daar maak ik - gelukkig! - elke avond een tekeningetje.

Dit maakt me blij. Dit loutert mijn ziel, dit maakt Lonneke nog louterder. Als kroon op de dag, als kers op mijn ZIJN. Vorige week heb ik een lel van een vel papier uit mijn atelier mee naar huis gesleept. Deze staat ongeduldig opgerold te ademen in de hoek van de kamer. Ik ga 'm maar eens bevrijden!

Louter Moeder breaks free...

Het kan gek lopen in het leven... Een week na het vorige bericht heb ik mijn werkruimte in de DMT Loods opgezegd, omdat ik dacht dat het mij niet lukte moederschap en kunst te combineren. Ik accepteerde dat ik dan echt Louter Moeder was. Echter, in de weken die volgden voelde ik mij met de dag kleurlozer worden. Tot iemand terecht opmerkte: "Je hebt je passie uit het raam gegooid!" Dus ik het vuur onder mijn kunstenaarschap weer maximaal gezet en nu presenteer ik u: mijn nieuwe atelier!! Louter Moeder breaks free en daar is ze weer: Louterrrrrr Lonnekeeee! Een fantastisch mooie, lichte werkruimte in het South Park Studios Project van Artots, Zuiderparkweg te 's-Hertogenbosch. Juujjj! Wordt vervolgd!!

Terug van weggeweest

Vrijdagavond 4 maart. Manlief is thuis, kindlief ligt lekker te slapen, moeder trekt er op uit. Als een kind wat naar de Efteling mag, zo blij en vol verwachting fietste ik na 7 maanden weer naar...... mijn atelier! De moeder, gestapt uit haar zachte snoezige babywereld, terechtkomend in de oude vertrouwde wereld der vrijheid ziet er zo uit: Op... naar vele avonden en weekenden vol met MAKEN!

Louter Moeder

Op 16 augustus 2010 heeft Louter Lonneke haar allerbeste kunstwerk tot nu toe gebaard. Haar naam is Evie. Louter Lonneke is nu Louter Moeder. De verzorging van dit nieuwe schepsel heeft veel tijd en aandacht nodig. Louter Lonneke zal geduldig zijn. U ook?

* V e r l o f *

Louter Lonneke heeft al 8 maanden een extra hart. In haar buik! Is ze dan nog wel Louter Lonneke? "Lonneke plus", zei zus Afke. Over een paar weken zal het plus-gedeelte zich ontworstelen uit Lonneke's buik en heeft Moeder Aarde er een *nieuwe* aardbewoner bij. Louter Lonneke zal zuchten en huilen, zoals ze dat zo goed kan. De volgende vraag rijst: zal de KUNST dit ooit kunnen evenaren? (lieve mensen, vaar mee met de nieuwe stroom en laat de verwondering haar werk doen. Ik zal u niet in de steek laten.)

BOSCH PARADE 2010 !

Allen kwam naar Bosch Parade! "De kunstzinnige tocht op het water waar Jheronimus Bosch bij had willen zijn!" Met 26 deelnemende projecten, waaronder project "SCHULP" van Maartje van der Kruijs en mij! (in programmaboekje "Zingende Cocons" genoemd) Zie de link naar onze project-weblog hiernaast >>>> Het was een waar succes met veel, heel veel publiek. PREMIERE: vrijdag 18 juni 20:00 uur. Verdere uitvoeringsdata: - zondag 20 juni 16:00 uur /// woensdag 23 juni 20:00 uur /// vrijdag 25 juni 20:00 uur /// zondag 27 juni 16:00 uur.

Work in progress... mrt/apr

Nu de expositie Endogeen (voorlopig) even afgelopen is, ontstaat er weer ruimte om in m'n atelier te werken!! Hoezee! Hieronder de tekening waar ik nu aan werk. 125 x 200 cm | kleurpotlood en oliepastel op papier

BoschParade project!

Momenteel ben ik samen met Maartje van der Kruijs druk bezig voor het project BoschParade 2010. In juni komt er op de Bossche Binnendieze een heuse parade van verschillende figuren, geïnspireerd op Jheronimus Bosch en gemaakt door professionele kunstenaars i.s.m. locale amateurverenigingen. Maartje en ik houden hiervoor een weblog bij! ZIE DE LINK HIERNAAST! >>>>> Neem een kijkje en laat je meevoeren in ons maakproces!

Impressie TENTOONSTELLING Endogeen

Deze expositie was t/m 28 maart in het Grafisch Atelier Den Bosch te zien

expositie 'Endogeen' na een intensief samenwerkingsproject van:

* Esther Beysens (Eindhoven)

* Rosalie Bosma (Eindhoven)

* Sarah van den Dungen (Heesch)

* Lonneke Kerkhoven ('s-Hertogenbosch)

* Maartje van der Kruijs ('s-Hertogenbosch)

Zie ook: http://www.gadenbosch.nl/

- - - - - - - U I T N O D I G I N G - - - - - - -

Komt dat zien!

(klik op de afbeelding om 'm te openen op origineel -leesbaar- formaat!)

Grafiek o la la

Afgelopen zaterdag 21 november heb ik samen met Esther en Sarah (helaas waren Maartje en Rosalie verhinderd) weer gewerkt in het Grafisch Atelier in het kader van ons project 'Endogeen, werelden binnenstebuiten' (hierop volgt eind februari een tentoonstelling!). Ik ging aan de slag met etsen. Dit zijn twee etsplaten, (op onderstaande foto nog zonder tekening): een zinken plaat ingesmeerd met zogeheten etsgrond: De etsgrond (dat bruine spul) zorgt ervoor dat het zuur enkel de getekende lijnen (met etsnaald weggehaalde etsgrond, zodat het zink open komt te liggen) uitbijt en niet de rest van de plaat. Na een tekening erin gemaakt te hebben gaat de plaat eerst in het zuurbad, dan ga je 'm polijsten en vervolgens ininkten... En na het afslaan van de inkt ging 'ie zaterdag dan eindelijk door de pers......: Et voilà.................................................................................: Het werken op dit formaat bevalt me goed. Bovendien is het een zeer fijne bijkomstigheid dat er een dikke verticale streep in de zinken plaat zat (waarvan ik het bestaan niet meer wist, nadat ik een paar weken geleden de etsgrond erop had gesmeerd!), ik maak er graag gebruik van. Dit, mensen, is nou de charme van grafiek. Wordt vervolgd.

Bouwmarktfolder-humor

Bron: folder bouwmarkt, nov 2009. (Jaja het gaat om de details!)

Nieuw werk

(Zwoeg, 29,7 x 21 cm, inkt op papier, 2009)

Werkruimte sinds 1 november

... en nu nog wat wandjes bouwen!

Opmerkelijk nieuws #2

Opmerkelijk nieuws

Bron: de Volkskrant, 21 september 2009

* Nieuw atelier *

Sinds 15 september 2009 heeft het Bossche Makershuis (zie: http://www.hetbosschemakershuis.nl/ ) er een nieuwe maker bij en ben ik tevens trotse 'bruikleennemer' van de vrijgekomen werkruimte in de DMT Loods te 's-Hertogenbosch. Ik heb er al ietsjepietsje ingericht, en van deze minimale actie hier een verse foto (aan de rechter kant zie je het laken wat ik als afscheiding opgehangen heb) :

Daar er geen blinde muur is waar ik fijn tegenaan kan tekenen, verhuis ik per 1 november naar de werkruimte ertegenover, waar een medekunstenaar nu nog haar intrek heeft:

Later volgen meer foto's, als ik aan het maken ben geslagen...

Blaadren, 2009

Geschets

Brijsels

..... Het gevoel meegesleept te worden naar ik weet niet hoe verre oorden waar je zelf niet voor koos. Herinneringen die blijven, maar ook verwaterd mogen. In draden op te lossen. Een wirwar die je op een gegeven moment uit je hoofd kan plukken en kan begraven in de aarde. Wat zal eruit groeien? Het komt naar boven en plots is alles weer helder? Kan er uit een wirwar helderheid ontstaan? Jawel, maar ik weet niet of dat ook voor gewirwarde herinneringen geldt. Plots had ik een groene jas i.p.v. een rode en waren de kikkers bij de vijver niet meer dan gevallen bladeren. (Hoe) zou je fantasie kunnen vangen? Fantasie is geen ding op zich, maar een soort middel, een filter zelfs, waar 'alledaagse' dingen -naar mijn idee- draaglijk door worden. Muziek dan, over draaglijkheid van het leven gesproken. Ik hoor bijvoorbeeld het nummer 'Jungle Drum' van Emiliana Torrini (http://www.myspace.com/emilianatorrini) en ik leef me helemaal uit. Wat muziek al niet teweeg kan brengen. De stem, het ritme, de melodie. Wat nou beeldende kunst? Muziek is pas grootse kunst. Mijn eigen vakgebied vind ik vaak weinig aan in vergelijking met muziek, dans, schilderkunst, beeldhouwkunst, architectuur, ... Hoe komt dat toch? Is voor mij de 'magie' van de tekening eraf? Een tekening, wat is dat eigenlijk? Het liefst ben ik in het openbaar niet zo neerbuigend over mijn eigen werkgebied maar het is wel de waarheid. Hm. En toch, ondanks dat, kan ik -en velen met mij- mij erg goed uiten met een potlood krijt of inkt op papier. En nu komt het grote waarom: het is immers noodzaak. Raar hoe noodzaak aan de wandel kan gaan met zichzelf, zodat de drager van de (primaire) noodzaak (=de kunstenaar) er zowat van verwijderd wordt. Oja, dat heet nou autonomie! De beelden, tekeningen, gaan op zichzelf staan. Oh, gelukkig heb ik het nu verklaard. Ik houd niet van tekeningen maar ook weer wel. Ik houd van het tekenen op zich, van het scheppen en van het ophouden daarvan. Daarna komt de autonomie van het beeld opzetten en laat het zichzelf zien. De autonomie van de noodzaak, kan dat? En de mens dan? .......

Verwacht: tentoonstelling Grafisch Atelier 2010

Vorig jaar heb ik samen met Maartje van der Kruijs, Rosalie Bosma en Sarah van den Dungen werk gemaakt in het Grafisch Atelier Den Bosch voor de grote groepstentoonstelling 'Fernweh', die toen in juni plaatsvond. Deze kleine akademie-reünie toentertijd mondde uit in een prettig samenwerken. Uit vol enthousiasme besloten we dit een volgende keer door te zetten. Inmiddels hebben we medekunstenaar en mede oud-akademiegenootje Esther Beysens erbij gevraagd en is ons tentoonstellingsplan goedgekeurd door het Grafisch Atelier! De tentoonstelling zal 27 februari 2010 openen. Voor nu betekent het dat we hard gaan werken en bij elkaar op atelierbezoek gaan om zo tot een knettergoede tentoonstelling te komen. Wordt vervolgd!

Deelname workshop!

Ratatataaa.... Ik ben geselecteerd om samen met max. 14 andere kunstenaars deel te nemen aan een geweldig workshopprogramma, gegeven door BKKC (Brabants Kenniscentrum voor Kunst en Cultuur, voorheen NBKS)! Deze workshop, 'De Kunstopdracht', richt zich op kunst in de openbare ruimte, tijdens de vijf workshopdagen (8 t/m 12 juni) wordt het traject van opdracht tot onthulling doorlopen. Zie: http://www.nbks.nl/index.cfm?art_id=324 . Dus wie weet staat er over een jaar een kunstwerk van mij ergens van het zonnetje te genieten!

Going to the top of the hill in... April

....en daar kwam hij aanzetten met een verloren Lonneke-draad! Niet eens een licht-blozende, maar een heus superknalrode draad, knallender kon haast niet. Goh, dat ik die nou net over het hoofd had gezien........... Hij = medekunstenaar Thom Puckey. De draad die hij had gevonden zat vast aan mijn grote tekeningen. De draad voor mijn ogen houdend, vroeg hij of ik het in me heb meer van deze grote tekeningen te maken. Het duurde even voordat ik het door had, maar daar werd het weer opgerakeld: mijn moed! En vooral: mijn plezier en concentratie. Dus nu, dankzij mijn ruime planning, kan ik mij nog eens 3 weken bezighouden met tekenen, tekenen en nog eens tekenen. Oja en teksten schrijven, maar dat loopt wel los. bzzzzbzzzbzzz, opdat ik mij weer lekker kan verliezen in mijn werk! Hieronder weer de eerste grote tekening sinds tijden, nog in wording..........:

(versie april=)

(100 x 70 cm, kleurpotlood en oliepastel op papier)

Maart Zoekt Vaart

...en Inzichten! Aankomende weken ga ik mij enkel bezighouden met de aanvraag voor het Startstipendium (zie: http://www.fondsbkvb.nl/subsidies/beeldende_kunst/startstipendium.php). Dit betekent: knalgoede foto's van mijn werk laten maken en heldere teksten schrijven over zowel de inhoudelijke en artistieke uitgangspunten van mijn werk als mijn plannen en motivatie. Daar zit ik, op mijn blote knieën, de rode draden uit de wirwar van (mijn gedachten over) mijn werk te plukken. Ik geef mijzelf en mijn slanke vingers nog drie weken. En mocht u nog ergens een verloren Lonneke-draad gevonden hebben die toevallig ook nog eens rood is (lichtelijk blozend geldt ook), laat het me dan weten! Zijn metgezellen zullen hem met alle liefde en dankbaarheid verwelkomen. En ik al helemaal.