Going to the top of the hill in... April

....en daar kwam hij aanzetten met een verloren Lonneke-draad! Niet eens een licht-blozende, maar een heus superknalrode draad, knallender kon haast niet. Goh, dat ik die nou net over het hoofd had gezien........... Hij = medekunstenaar Thom Puckey. De draad die hij had gevonden zat vast aan mijn grote tekeningen. De draad voor mijn ogen houdend, vroeg hij of ik het in me heb meer van deze grote tekeningen te maken. Het duurde even voordat ik het door had, maar daar werd het weer opgerakeld: mijn moed! En vooral: mijn plezier en concentratie. Dus nu, dankzij mijn ruime planning, kan ik mij nog eens 3 weken bezighouden met tekenen, tekenen en nog eens tekenen. Oja en teksten schrijven, maar dat loopt wel los. bzzzzbzzzbzzz, opdat ik mij weer lekker kan verliezen in mijn werk! Hieronder weer de eerste grote tekening sinds tijden, nog in wording..........:

(versie april=)

(100 x 70 cm, kleurpotlood en oliepastel op papier)

Maart Zoekt Vaart

...en Inzichten! Aankomende weken ga ik mij enkel bezighouden met de aanvraag voor het Startstipendium (zie: http://www.fondsbkvb.nl/subsidies/beeldende_kunst/startstipendium.php). Dit betekent: knalgoede foto's van mijn werk laten maken en heldere teksten schrijven over zowel de inhoudelijke en artistieke uitgangspunten van mijn werk als mijn plannen en motivatie. Daar zit ik, op mijn blote knieën, de rode draden uit de wirwar van (mijn gedachten over) mijn werk te plukken. Ik geef mijzelf en mijn slanke vingers nog drie weken. En mocht u nog ergens een verloren Lonneke-draad gevonden hebben die toevallig ook nog eens rood is (lichtelijk blozend geldt ook), laat het me dan weten! Zijn metgezellen zullen hem met alle liefde en dankbaarheid verwelkomen. En ik al helemaal.